De tweede druk is binnen!
28 oktober 2026
En toch voelt het nog steeds een beetje onwerkelijk.
Ik hou ontzettend veel van lezen. Boeken hebben altijd een bijzondere plek in mijn leven gehad. Maar dat ik ooit zelf een boek zou schrijven? En dat ik dan maanden later mijn eigen boek in handen zou hebben, dat blijft iets bijzonders.
Mentorschap in Theorie en Praktijk is inmiddels aan de tweede druk toe.
Toen ik begon met schrijven, wilde ik vooral mijn kennis en praktijkervaring delen. Ik merkte dat er weinig praktische informatie beschikbaar was voor mentoren, terwijl hun rol zo belangrijk is in het leven van hun cliënten.
Ik wilde een boek maken waarin theorie en praktijk samenkomen. Met herkenbare situaties, dilemma’s en concrete handvatten waar mentoren echt iets aan hebben.
En dan gebeurt er iets wat ik vooraf niet had kunnen bedenken.
Niet alleen bestellen individuele mentoren het boek, maar er zijn ook organisaties die meerdere exemplaren tegelijk bestellen.
Dat vind ik misschien nog wel het allermooiste. Dat de kennis en ervaring die ik op papier heb gezet, straks op meerdere plekken wordt gelezen en gebruikt.
Soms moet ik mezelf er echt even aan herinneren: dit heb ík geschreven.
En nu ligt de tweede druk hier.
Wat een waanzinnig avontuur is dit!
Wat klanten willen een les van mijn puberzoon
21 oktober 2026
Van de week stond ik ’s avonds op zolder de was op te hangen, terwijl mijn oudste zoon in zijn kamer naast de voorzolder online aan het gamen was met zijn vrienden.
Ik hoorde hem vertellen over de makers van games die volgens hem niet luisteren naar wat klanten willen, maar vooral kijken naar hoeveel winst ze met een spel kunnen maken.
Ik moest lachen, deed zijn kamerdeur open en zei:
“Nou Justin, dat moet je goed onthouden voor als je later meubels voor klanten gaat maken.”
Hij studeert bijna af als meubelmaker.
Hij keek me aan en zei:
“Ik wil dan geld.”
Waarop ik zei:
“En zij willen de features.”
We gaven elkaar een boks en ik deed de deur weer dicht. Ik ging verder met de was.
Een van zijn vrienden vond het blijkbaar nogal irritant dat een moeder het gamen even kwam verstoren en zei er iets over.
Even later hoorde ik mijn zoon zeggen:
“Hé, mijn moeder is wel schrijfster hè.”
Een paar tellen later hoorde ik hem zeggen:
“En ze doet daarnaast ook nog andere dingen!”
Oké… daar werd ik natuurlijk wel een beetje trots van. ❤️
Want ja, het is ook niet niks: vijf kinderen, werken én ondertussen een boek schrijven.
Maar dat gesprek over klanten bleef hangen.
Want mijn zoon had eigenlijk gewoon een goed punt.
Je kunt iets maken waarvan jij denkt dat het geweldig is. Maar uiteindelijk gaat het erom of degene voor wie je het maakt er ook daadwerkelijk op zit te wachten.
Misschien geldt dat voor games.
Misschien voor meubels.
En misschien ook wel voor boeken. 😉
Een mooie les over ondernemerschap, gewoon tijdens het ophangen van de was.